Jannie heft het...

In zichzelf mopperend trapt Jannie tegen de vrij sterke koude wind over de onbeschutte buitenweg. Is ze verdomme dat hele eind tussen Balk en Elahuizen voor niks gegaan. Het is ook wel lastig, dat haar zusje geen telefoon heeft, zodat ze haar komst had kunnen aankondigen. Ze huivert in haar te korte jasje en gooit er nog een schepje bovenop. Het is nog wel dik twintig minuten fietsen voor ze weer veilig thuis is. Nou ja, veilig is ook 't woord niet.
Kan ze vanavond natuurlijk weer op haar rug 't is woensdag vandaag en dan moet Rinus van bil. O! Die sleur. Elke woensdag en zaterdag, al zes jaar lang. En elke keer hetzelfde patroon. Nachtpon uit, achterover, benen wijd. Dan steekt hij zijn eelterige vinger in haar pruim, raust even heen en weer tot hij vindt dat ze weer "lekker nat" is en zeg 's woensdag na zijn biljartavond:"Nou even lekker met een korte keu", en zaterdags na het voetballen:"Zal ik er nou eens effe eentje inschoppen."
Na zijn ruwe vingerspel van twee minuten kruipt ie er op en pompt razendsnel vijf minuutjes door. Voor de vorm hijgt ze dan een beetje mee en suggereert 'n orgasme. Dat... Dat is nog het ergste, dat komedie spelen. En de volgende morgen is het steevast:"Was het lekker gisteravond schat?" Dan liegt ze dapper van "ja" en is blij met haar drie of vier dagen rust. Waarom is ze eigenlijk met die klootzak getrouwd? Verdomme! Nou gaat het nog regenen ook en niet zo zachtjes!
Vloekend tornt ze tegen de wind op, die haar tot op het bot verkleumd. Door die bocht daar staat een huis, daar moet ze even zien te schuilen. Nog even flink doortrappen dan is ze er. Ze smijt haar fiets in de haag en rent naar de min of meer veilige schuilplaats.
Huiverend wacht ze de bui af. Ze wordt opgeschrikt door een auto die het stenen pad opdraait en vlak voor haar stopt. De man stapt uit en zegt niet onvriendelijk: "Goedenavond, staat u te schuilen?" Bibberend knikt ze het natte hoofd.
"Ja, ik hoop dat u het niet erg vindt." Hij lachte, opent de deur en neemt haar bij de arm. "Kom even binnen bij de kachel, u zult wel koud zijn." Ze volgt hem en laat zich de kamer induwen. Hier is een verzopen katje tot op het bot versteend. Zachte vrouwenhanden trekken haar verder naar binnen in de gezellige kamer, waar het lekker... warm is. Ze loopt door tot voor de snorrende gashaard en strekt hunkerend de handen naar de vrolijk dansende vlammen. De man trekt zich terug terwijl de vrouw haar kouwe knuisten wrijft.
Ze draagt een half open hangende duster en toont onbekommerd de vrije zware borsten, die bij elke beweging heen en weer zwaaien. "Mens, u bent drijfnat, doe eerst dat jasje maar eens uit." De vrouw schuift een stoel bij de haard en hangt het jasje er over- heen. "Doe die rok ook maar uit, hangen we ernaast." Zelf maakte ze de knoop bovenaan los, de vrouw trekt de rits omlaag. Een siddering trekt... door haar lichaam als ze plotseling de zachte handen over haar forse dijen voelt glijden.
"Je hebt mooie benen..lekker sexy..je maakt me heet." "Jij mij ook," kreunt Jannie. Wat staat haar nu weer te wachten? Twee zachte handen glijden van achteren haar slipje in en omvatten de koude billen. Een weldadige gloed trekt langzaam door haar lijf en jaagt haar bloed op. O, mijn god, plotseling is de zachte mond op haar kruis, jaagt de hete adem door de ragdunne stof en verwarmt de verkilde spleet.
Voor het eerst sinds jaren wordt Jannie bloedheet, voelt het avontuur en....verlangt er ook naar. Nog nooit heeft ze ook maar iets met een vrouw gehad, 'n leuke vrouw van haar eigen leeftijd, die haar bloed doet koken en haar hete adem in haar lichaam perst.