Ze schudde haar hoofd. &...

In warenhuizen wordt het meest op koopavonden gestolen, vooral tegen het sluitingsuur. Dat had een dure doctorandus althans berekend en daarom werd de Afdeling Beveiliging uitgebreid.
Ik moest dus op zaterdag opdraven en vond het een welkome aanvulling op mijn net-boven-modaal-salaris.
Mijn kamerhuur was vrij hoog, maar de aangebouwde keuken met ligbad maakte  het voor mij toch aantrekkelijk het duurste deel van het grote herenhuis te huren.
De eerste avond betrapte ik een jongen van vijftien jaar op het stelen van drie cassettes en tegen negenen zag ik een zeer aantrekkelijke brunette van omstreeks twintig een rose jumper in een grote boodschappentas moffelen.

Toen ze de shop uit wou lopen ging ik achter haar staan en stak onopvallend mijn arm onder de de hare. "Gaat u even mee, ik geloof, dat u iets meeneemt zonder te betalen."
Ze schrok eerst wel, maar keek me toen brutaal aan. "Bent u bevoegd?", vroeg ze met een hoge stem.
Ik liet mijn identiteitsbewijs zien en liep met haar naar mijn kantoortje, Ik deed de deur op slot en deed een greep in de tas.
Ze kleurde toen ik het jumpertje eruit haalde. Het prijskaartje hing er nog aan, de verpakking ontbrak en ze kon geen bon tonen. "Helaas moet ik dit aangeven."
Terwijl ik dit zei nam ik haar van onder tot boven op. De doodzonde meer dan waard, toch jammer van zo'n meisje.
Van haar zelfverzekerdheid was niet veel meer over, snikkend vroeg ze:"Wordt het politiewerk? 't was eerlijk de eerste keer." Ik haalde mijn schouders op.
"Dat zeggen ze allemaal. Mag ik uw papieren zien?" Ze haalde haar rijbewijs tevoorschijn en gaf het me. Geertruida Geraldine Den Besten las ik. "Die naam past niet bij je, zo'n beste ben je niet", zei ik.
Ze kon de grap wel waarderen en lachte luidkeels. "Ik wil het ding nog wel betalen...", begon ze, maar ik schudde streng m'n hoofd. "Dat kan niet meer,'t is pikwerk en pikwerk moet ik aan geven."

Ze deed haar mantel los en toonde me zo haar zeer aantrekkelijke figuurtje. Slank in de heupen en stevige, grote borsten. Die zwaar hijgend op en neer gingen.
"Is er geen andere mogelijkheid?" Haar stem klonk zacht en sexy. Ik keek haar taxerend aan en dacht, dat ze misschien te naaien zou zijn.
Ik aarzelde en zei tenslotte:"Als je bedoeld wat ik denk misschien wel." ze lachte bevrijd. "Dus wordt 't toch pikwerk."

Pas toen ik begreep wat ze daarmee bedoelde te zeggen, bedacht ik, dat ze me onvermoed een titel voor deze rubriek had gegeven.
"Pikwerk! Haha, da's 'n goeie. Rijd met me mee naar m'n kamer, dan breng ik je straks wel thuis."
We verlieten het gebouw door de achteruitgang en stapten vlug door naar mijn auto. Ik woonde niet ver weg en loodste haar binnen een kwartier mijn kamer in.
Onmiddelijk begon ze zich uit te kleden en liep naakt naar het badgedeelte om haar pruim te wassen. "Was jij jezelf, of moet ik 't doen?", vroeg ze.