"Wat is hier in vrede...

snaam aan de hand?" vroeg Bart hem, terwijl hij de kussens in de rug van Harrie opschudde en zijn inmiddels tot normale proporties teruggekeerde lul weer in de pyjamabroek hees. "Jongen, Gerda is werkelijk de liefste zuster van de wereld. Je weet dat ik met die twee gipspoten mezelf onmogelijk kan behelpen. Je begrijpt toch zeker wel, dat een normale, gezonde kerel na een paar weken zieken...

Seksplezier in nachtdienst

Datum erotiekverhaal: 22 Februari 2010

"Zo," dacht Bart, terwijl hij over de gang liep, nog even op de zalen kijken of iedereen in diepe rust was en dan lekker een kop koffie en een sigaretje. Met zijn nachtlamp liep hij zachtjes over de donkere zalen en hij zag tot zijn geruststelling, dat er geen problemen waren. Een enkele patiënt, die veel pijn had, of angst voor een komende operatie had, was nog wakker en daar wisselde hij zachtjes een paar woorden mee. Ook moest hij nog even iemand op de steek zetten, hij moest glimlachen om het "bedankt, broeder."

Het was tenslotte zijn werk, waarom zou men hem daarvoor moeten bedanken? Nu nog zaal 34, daar lag een man en die was al een tijdje in het ziekenhuis. De arme stakker had twee gebroken armen, opgelopen bij een auto-ongeluk. Vaak kon hij niet slapen en Bart nam altijd de tijd om even met hem te praten. Maar de kans bestond toch dat Harrie sliep, dus Bart deed heel zachtjes de deur naar het zaaltje open.
De gordijnen rond het bed van Harrie waren gesloten en het lichtje boven zijn bed brandde. Bart hoorde een kreunend geluid en liep snel naar het bed toe. Had Harrie opeens zo veel pijn? De laatste dagen ging het toch aanmerkelijk beter met hem. Toen Bart het bedgordijn opentrok, stokte de adem in zijn keel. Tegelijkertijd gaf het kleine, blonde verpleegstertje Gerda een gil, liet de pik van Harrie los en rende de zaal af.
Wat had Bart in die korte tijd gezien?
Harrie lag achterover in de kussens met zijn ogen gesloten. Zijn dekens en lakens waren teruggeslagen en zijn pyjamabroek en onderbroek hingen ergens halverwege zijn dijen. Zijn lul stond fier overeind en daaromheen waren de lieve handjes van Gerda, die hem aan het aftrekken was. Helaas voor Harrie was hieraan een eind gekomen door de binnenkomst van Bart.
Harrie richtte zich zo goed en zo kwaad als dat ging op, en keek Bart aan. "Kerel," zei hij, waarbij hij lachte als een boer, die kiespijn heeft, "je weet, dat ik altijd blij ben, als ik je zie. Maar had je het tijdstip beter niet iets eerder kunnen plannen?"
"Wat is hier in vredesnaam aan de hand?" vroeg Bart hem, terwijl hij de kussens in de rug van Harrie opschudde en zijn inmiddels tot normale proporties teruggekeerde lul weer in de pyjamabroek hees. "Jongen, Gerda is werkelijk de liefste zuster van de wereld. Je weet dat ik met die twee gipspoten mezelf onmogelijk kan behelpen. Je begrijpt toch zeker wel, dat een normale, gezonde kerel na een paar weken ziekenhuis zowat op te knappen staat, h‚? Nou Gerda hielp me eens een keertje bij het plassen en toen kreeg ik een stijve leuter van jewelste. Kon ik trouwens ook niet door plassen.

Ze aarzelde even, maar nam hem toen resoluut tussen haar twee lekkere handjes en ze hielp me. Zalig gewoon. Sindsdien doet ze dat elke keer, als ze nachtdienst heeft. En maak jij daar nou alsjeblieft geen rotzooi over. Ze doet er alleen maar goed mee. Beloof je me dat? En als je nog eens ziet, dat de gordijntjes gesloten zijn, kom dan een kwartiertje later, dan ben ik tenminste weer even mijn kwakkie kwijt. Beloof je me dat?"

"Nou," antwoordde Bart,"ik weet zo gauw niet wat ik zeggen moet. Ok‚ ik zal er verder geen punt van maken, maar ik kan je wel vertellen, dat ik nog nooit zoiets meegemaakt heb. Ik heb weleens van die verhalen gehoord, maar ik dacht dat dat allemaal onzin was." Hij praatte nog vijf minuten met Harrie en verliet toen het zaaltje. Hij liep naar de recreatiezaal, schonk zich een kop koffie in en stak een sigaret op.
Gerda was uiteraard in geen velden of wegen te bekennen. Die zou zich wel in een stil hoekje zitten te schamen. Bart dacht over de situatie na en hoe langer hij er over nadacht en het beeld voor zich zag van Gerda, die een mannepik aan het aftrekken was, hoe meer hij zijn eigen lul voelde groeien. Tenslotte moest hij zichzelf bekennen, dat hij hartstikke geil werd van het idee. Waar zou die kleine aftrekster eigenlijk zitten? Hij wreef zich even over de bobbel in zijn broek en ging toen op zoek naar het behulpzame verpleegstertje. Hij vond haar in de verbandkamer, waar ze op een stoel zat. Ze keek hem een beetje bang aan, toen hij binnenkwam. "Je zegt het toch niet tegen het hoofd, h‚ Bart, dan vlieg ik eruit. En ik doe het alleen maar omdat ik het zo zielig vind voor zo'n man." Ze keek hem zo lief aan, met de blonde haren, die onder het witte kapje uitkwamen. Bart voelde, dat zijn pik nog heviger begon jeuken. Hij liep naar het meisje toe en legde zijn hand onder haar kin. "Op ‚‚n voorwaarde schatje. Ik moet namelijk ervan overtuigd zijn dat je echt goed voor de patiënten zorgt." Hij liep naar een brancard toe en ging er languit op liggen. "Kom eens hier, Gerda." Terwijl het meisje naar hem toe kwam, maakte hij zijn gulp open.

Zijn halfstijve lul haalde hij eruit en hij gebood haar:"Maak hem eens goed stijf en trek me dan eens heerlijk af." Aarzelend ging haar hand naar zijn verlangende pik. Er ging een rilling door hem heen toen haar hand zich om zijn lul heensloot ze begon te trekken. Zijn lul groeide onder haar ervaren handen en Bart werd erg geil door haar. Zijn handen graaiden naar haar schort, en maakte de bovenste knopen los. Dan gleden zijn handen om de heerlijke tieten.
Nu was zijn lul op volle sterkte, oh, wat kon die meid trekken, fantastisch!
Hij maakte met zijn onderlichaam neukbewegingen in haar handen. "Pijp me," hijgde hij, zuig al het geil eruit, meid, wat doe je dat zalig en wat heb jij een lekkere tieten in je bloesje." Ha, daar voelde hij het warme mondje om zijn stang, nog wilder neukte hij haar in haar mond, totdat hij zijn sperma met stralen achterin haar keel spoot. Kreunend van genot spoot hij zich helemaal in haar mond leeg en het meisje slikte alles in. Met zijn ogen dicht lag hij na te genieten van zijn orgasme en hij was zich maar half bewust van het feit, dat Gerda zachtjes de verbandkamer verliet.
"Was dat even een onverwacht buitenkansje!" bedacht hij zich glimlachend. "Ik heb altijd al graag nachtdiensten gedraaid, maar ik denk, dat ik er voortaan dubbel zoveel plezier in zal hebben." Volkomen bevredigd stond hij loom op, stopte zijn piemel weer in zijn broek en verliet de kamer om zich weer aan zijn patiënten te gaan wijden.